Συνέντευξη της Γεωργίας Συμεωνίδου από τη γιαγιά της, κυρία Ευθυμία Μαυροματίδου.

Οι γονείς μου κατάγονται από το Γιαλαούτσαμ του Καρς.

Η ζωή τους στον Πόντο ήταν πολύ καλή.  Ασχολούνταν με γεωργία και κτηνοτροφία, ενώ πολλοί ήταν μηχανικοί και δάσκαλοι. Δεν ήταν όλοι μορφωμένοι, γιατί δεν πήγαιναν όλοι στο σχολείο. Λόγω των πολλών παιδιών που είχε κάθε οικογένεια , μερικοί πήγαιναν για δουλειά από μικροί και λόγω φτώχειας. Οι σχέσεις με τους Τούρκους ήταν καλές, όσο ζούσαν ειρηνικά πριν τον διωγμό, αλλά μόλις έγιναν οι διωγμοί, τους κυνήγησαν οι Τούρκοι και έφυγαν. Οι συνθήκες ήταν πολύ άσχημες, γιατί τους κυνηγούσαν και πολλούς απ’ αυτούς τους σκότωναν.

Ήρθαν αμέσως στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη. Ήρθαν με καράβια. Οι γονείς μου ήταν 7 ετών μέχρι 15. Πρώτα πήγαν στη Θεσσαλονίκη εκεί το κλίμα δεν ήτανε καλό και έφυγαν και πήγαν σε ένα χωριό του Κιλκίς. Ύστερα έφυγαν και πήγαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Ποντοκώμη.  

Στην αρχή η ζωή τους ήταν πολύ δύσκολη, μέχρι να προσαρμοστούν. Έκαναν καινούρια χωρία που είχαν κατοίκους μόνο πρόσφυγες.

Όλα τα έθιμα διατηρούνται ακόμα σήμερα.