Ποντιακά κάλαντα στο Δήμαρχο Κοζάνης, κύριο Ιωαννίδη.
Τα Ποντιακά κάλαντα είναι ένα από
τα έθιμα που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας. Την παραμονή των Χριστουγέννων ή
ανήμερα της γιορτής –«τη Χριστού», όπως έλεγαν τα Χριστούγεννα στον Πόντο- τα παιδιά
πήγαιναν στα σπίτια του χωριού και έψαλλαν τα κάλαντα με τη συνοδεία της ποντιακής
λύρας.
Ακολουθώντας το έθιμο, πριν κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, τραγουδήσαμε τα ποντιακά κάλαντα των Χριστουγέννων με τη συνοδεία λύρας, νταουλιού και βιολιού στο
Δήμαρχο Κοζάνης, αλλά και στους μαθητές του σχολείου μας.
Οι "καλαντάδες" του 6ου Γυμνασίου Κοζάνης.
Κάλαντα Χριστουγέννων
Τα ποντιακά κάλαντα των Χριστουγέννων αναφέρονται στη ζωή του Χριστού από τη στιγμή της Γέννησής Του, μέχρι τη σύλληψή Του. Ακολουθούν οι στίχοι στην ποντιακή διάλεκτο και σε μετάφραση.
Χριστός ’γεννέθεν χαράν ’ς σον κόσμον, Χριστός γεννήθηκε, χαρά στον κόσμο,
χα καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα. να καλή ώρα, καλή σου ημέρα.
Χα καλόν παιδίν οψέ ’γεννέθεν, Να καλό παιδί χθες γεννήθηκε,
οψέ ’γεννέθεν, ουρανοστάθεν. χθες γεννήθηκε, ουρανοστάθηκε.
Τον εγέννεσεν η Παναΐα, Τον γέννησε η Παναγία,
τον ενέστεσεν Αϊ Παρθένος. τον ανέστησε η Αγία Παρθένα.
Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν Καβάλησε χρυσό πουλάρι
κι εκατήβεν σο σταυροδρόμιν και κατέβηκε στο σταυροδρόμι
Έρπαξαν Ατον οι χίλ’ Εβραίοι, Τον άρπαξαν οι χίλιοι Εβραίοι,
οι χίλ’ Εβραίοι και μύρ' Εβραίοι. οι χίλιοι Εβραίοι και μύριοι Εβραίοι.
Ας ακρεντικά κι ας σην καρδίαν Απ’ τα άκρα κι απ’ την καρδιά
αίμαν έσταξεν, χολή ’κ’ εφάνθεν. αίμα έσταξε, θυμός δεν φάνηκε.
Ούμπαν έσταξεν, και μύρος έτον, Όπου έσταξε ήταν μύρο,
μύρος έτον και μυρωδία. ήταν μύρο και ευωδία.
Εμυρίστεν ατο ο κόσμος όλεν, Το μύρισε ο κόσμος όλος,
για μυρίστ’ ατο κι εσύ αφέντα. μύρισέ το κι εσύ αφέντη.
Συ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα. Εσύ αφέντη, καλέ μου αφέντη.
Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρα και Ήρθαν του Χριστού τα παλικάρια
θημίζ’νε τον νοικοκύρην, και ψάλλουν στον νοικοκύρη, Νοικοκύρη μ’ και βασιλέα. Νοικοκύρη μου και βασιλιά.
Δέβα ’ς σο ταρέζ’ κι έλα ’ς σην πόρταν, Πήγαινε στο ράφι κι έλα στην πόρτα,
δος μας ούβας και λεφτοκάρα δώσε μας χουρμάδες και φουντούκια
Κι αν ανοί’εις μας, χαράν’ς σην πόρτα σ’. αν μας ανοίξεις, χαρά στην πόρτα σου.
Καλά Χριστούγεννα και εις έτη πολλά
Διονύσης Κοτζαϊτσης
